![](https://www.termedia.pl/f/pages/11273_956e685c17d8fc07925aeef3e748761a_blog.jpg)
Czynniki zwiększające ryzyko nawrotu naczyniaków jamistych u dzieci leczonych propranololem
Autor: Aleksandra Lang
Data: 19.12.2013
Źródło: Ahogo, C.K., Ezzedine, K., Prey, S., Colona, V., Diallo, A., Boralevi, F., Taïeb, A. and Léauté-Labrèze, C. (2013), Factors associated with the relapse of infantile haemangiomas in children treated with oral propranolol. British Journal of Dermatology, 16
Chociaż propranolol stanowi leczenie z wyboru naczyniaków jamistych u niemowląt, to jak dotąd nie wiadomo zbyt wiele na temat czynników ryzyka nawrotu tych zmian po zaprzestaniu stosowania propranololu.
Autorzy cytowanej pracy podjęli się porównania czynników związanych z ryzykiem nawrotu naczyniaka jamistego u dzieci leczonych propranololem doustnie.
Autorzy cytowanej pracy podjęli się porównania czynników związanych z ryzykiem nawrotu naczyniaka jamistego u dzieci leczonych propranololem doustnie.
W tym celu przeprowadzono jednoośrodkowe retrospektywne badanie obserwacyjne. Przeanalizowano wszystkie pliki i fotografie pacjentów z naczyniakami jamistymi (wiek do 5 miesiąca życia w chwili rozpoczęcia leczenia), którzy byli badani w okresie między 1 czerwca 2008 a 31 grudnia 2011 roku w National Reference Center for rare skin diseases w Bordeaux.
Spośród wszystkich 158 dzieci włączonych do badania, u 118 nie stwierdzono nawrotu naczyniaka zaś u 40 doszło do nawrotu. Stosunek chłopców do dziewczynek wynosił 1:2, 12% badanych miało odmianę segmentalną naczyniaka jamistego (19 osób). Po przeprowadzeniu wielowariantowej analizy okazało się, że tylko naczyniaki jamiste z komponentą głęboką oraz te o segmentalnym rozmieszczeniu związane były w sposób niezależny z nawrotem naczyniaka.
Z badania tego wynika zatem, że segmentalne naczyniaki jamiste oraz te z komponentą głęboką stanowią czynniki ryzyka nawrotu zmiany po zaprzestaniu leczenia propranololem i w związku z tym wymagają dokładniejszej obserwacji i/lub dłuższego okresu leczenia.
Spośród wszystkich 158 dzieci włączonych do badania, u 118 nie stwierdzono nawrotu naczyniaka zaś u 40 doszło do nawrotu. Stosunek chłopców do dziewczynek wynosił 1:2, 12% badanych miało odmianę segmentalną naczyniaka jamistego (19 osób). Po przeprowadzeniu wielowariantowej analizy okazało się, że tylko naczyniaki jamiste z komponentą głęboką oraz te o segmentalnym rozmieszczeniu związane były w sposób niezależny z nawrotem naczyniaka.
Z badania tego wynika zatem, że segmentalne naczyniaki jamiste oraz te z komponentą głęboką stanowią czynniki ryzyka nawrotu zmiany po zaprzestaniu leczenia propranololem i w związku z tym wymagają dokładniejszej obserwacji i/lub dłuższego okresu leczenia.