Cel pracy

Celem pracy była ocena czynników ryzyka upadków u osób po 65 roku życia.

Materiał i metody

Grupę badawczą stanowiło 115 losowo wybranych osób po ukończeniu 65 roku życia ze schorzeniami narządu ruchu. Badania przeprowadzono w Wojewódzkim Szpitalu im. Świętego Ojca Pio w Przemyślu w oddziale kardiologicznym, neurologicznym oraz rehabilitacji. Badanie zrealizowano metodą sondażu diagnostycznego, techniką było badanie ankietowe, narzędziem badawczym był autorski kwestionariusz ankiety.

Wyniki

Zdecydowana większość respondentów 72,7% potwierdza występowanie u siebie zaburzeń równowagi. Ponadto ankietowane osoby przyznają się również do innego typu ograniczeń, takich jak: zaburzenia słuchu (29,6%), osłabienie siły mięśniowej (27,8%), zaburzenia chodu (23,5%), zaburzenia widzenia (23,5%), zaburzenia pamięci (15,7%), ograniczenie ruchomości (14,8%), ograniczenie samodzielności w wykonywaniu czynności dnia codziennego (7,0%) oraz inne zaburzenia (0,9%). Ponad połowa ankietowanych osób odczuwa dolegliwości bólowe kręgosłupa (72,2%) oraz kończyn dolnych (67,0%). Według respondentów do upadku najczęściej dochodziło w domu podczas dnia. Wśród czynników ryzyka upadków u osób starszych w miejscu zamieszkania należy wymienić: śliskie podłogi (69,9%), dywany (55,7%) a także złe oświetlenie. W konsekwencji upadków część respondentów musiała ograniczyć swoją dotychczasową aktywność. W ramach prewencji upadków 21,7% badanych regularnie wykonuje ćwiczenia w warunkach domowych.

Wnioski

Seniorzy doznający upadków to najczęściej osoby z dolegliwościami bólowymi narządu ruchu. Częściej upadków doznają osoby stosujące większą ilość leków oraz osoby stosujące leki obniżające wartość ciśnienia. Seniorzy w wyniku upadku doznają złamań oraz pojawia się u nich lęk przed kolejnym upadkiem. Respondenci nie stosują aktywności fizycznej jako prewencji upadków.