Cel pracy

Celem badania była ocena skuteczności i bezpieczeństwa podtrzymywania centralny cewnik żylny u pacjentów pediatrycznych z zaburzeniami układu nerwowego przebywających poza oddziałem intensywnej terapii.

Materiał i metody

Na potrzeby badań wykorzystano analizę dokumentacji medycznej. Przeanalizowano dokumentację 100 pacjentów centralnym cenikiem żylnym, za okres od 2016 do 2018 roku w grupie pacjentów pediatrycznych.

Wyniki

Głównymi wskazaniami do implantacji CVC są trudne żyły obwodowe i przedłużona farmakoterapia. Wielokrotne kaniulacje żył obwodowych są zarówno bolesne, jak i stresujące. Główną przyczyną hospitalizacji badanej grupy były zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego wymagające leczenia operacyjnego. Wskazaniem do cewnikowania centralnego (CVC) są przededwszystkim trudne żyły obwodowe. Najczęstszym powikłaniem było zaczerwienienie w miejscu wprowadzenia. W wyniku badań wykazano korelację pomiędzy wiekiem pacjenta pediatrycznego a trudnymi żyłami u tyc dzieci oraz między schorzeniem dziecka a brakiem możliwości kaniulacji żył obwodowych. Czas trwania CVC nie był związany z długością hospitalizacji dziecka w szptalu

Wnioski

Ścisła kontrola i monitorowanie CVC pozwala na jego bezpieczne utrzymanie u pacjentów pediatrycznych wymagających długotrwałej farmakoterapii poza oddziałem intensywnej terapii. Dzięki codziennej ocenie miejsca wszczepienia linii centralnej można uniknąć groźnych powikłań infekcyjnych związanych z cewnikiem żylnym, które wydłużają hospitalizację. Wskazania do pozostawienia CVC powinny być precyzyjne, a linię centralną należy usunąć, gdy nie ma już wskazań do jej zastosowania.