Cel pracy:

Kompetencje odnośnie empatii nie są wystarczająco rozwijane podczas studiów. Wśród przyczyn takiego stanu rzeczy wymienia się braki i bariery pojawiające się w toku kształcenia. Celem badań była analiza wewnętrznych barier, których eliminacja mogłaby zwiększyć efektywność i jakość kształcenia oraz rozwój umiejętności miękkich wśród studentów pielęgniarstwa i położnictwa.

Materiał i metody:

W badaniu wzięło udział łącznie 396 studentów pielęgniarstwa (N = 248) i położnictwa (N = 148). Studenci wypełnili test ilorazu empatii (EQ-40) oraz kwestionariusz, który składał się z testu wiedzy oraz pytań samoopisowych dotyczących empatii.

Wyniki:

Aż 44,5% studentów nie potrafiło podać poprawnej definicji empatii. Tylko 49,5% z nich potrafiło poprawnie zidentyfikować przejawy zachowań empatycznych. 82,6% określiło się jako osoby raczej lub zdecydowanie empatyczne, mimo że w teście EQ 67,2% uczniów uzyskało wynik średni, a 11,2% niski. 2,5% uczniów to osoby z autyzmem wysokofunkcjonującym. Większość studentów przyznała, że odczuwa ciągłe zmęczenie z powodu zbyt wielu obowiązków (72,2%) i zaobserwowaliśmy dodatnią korelację między zmęczeniem a empatią.

Wnioski:

Badania ujawniają trudności związane z operacjonalizacją zachowań empatycznych. Studenci byli znacznie mniej empatyczni niż wynikało to z samooceny deklaratywnej. Doświadczenie stresu i zmęczenia może wpływać na efektywność kształcenia w zakresie umiejętności miękkich. Praca w swoim zawodzie na początkowym etapie może być czynnikiem zwiększającym empatię, zaangażowanie i troskę w opiece nad pacjentem.