Cel pracy

Zawód pielęgniarki charakteryzuje się złożonością w aspekcie sprawowania profesjonalnej opieki nad podopiecznym. Od wykwalifikowanego zespołu pielęgniarskiego oczekuje się zarówno bieżąco aktualizowanej wiedzy medycznej, jak i konkretnych zdolności manualnych. Empatia jest jedną z powszechnie cenionych cech pielęgniarki. Korzyści z tego zjawiska obserwuje się nie tylko w bezpośredniej relacji z pacjentem, ale także w wielu innych relacjach pielęgniarki, czy to z rodziną pacjenta, członkami zespołu interdyscyplinarnego czy przełożonymi. Celem pracy była analiza czynników wpływających na empatię pielęgniarek.

Materiał i metody

Badania przeprowadzono wśród 199 pielęgniarek i pielęgniarzy pracujących na terenie powiatu gryfickiego w województwie zachodniopomorskim. Do badań zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem standaryzowanego Kwestionariusza Rozumienia Empatycznego Innych Ludzi (KRE) oraz ankiety własnej.

Wyniki

Badania wykazały, że tylko nieliczna grupa pielęgniarek miała wysoki poziom empatii (14,0%). Wykazano istotną statystycznie zależność między poziomem empatii wśród pielęgniarek, a zmiennymi socjodemograficznymi (wiek, miejsce zamieszkania) a także czynnikami wyboru zawodu.

Wnioski

W badanej grupie pielęgniarki cechowały się głównie niskim poziomem empatii, aczkolwiek utożsamiają swoją postawę ze współczuciem dla innych pacjentów. Według badań własnych największą empatią wykazują się pielęgniarki z dłuższym stażem pracy oraz te, które mieszkają w małych miastach i wsiach. Ponadto istotnymi determinantami wpływającymi na poziom empatii jest wybór zawodu z uwagi na jego atrakcyjność oraz ideę chęci niesienia pomocy.