Depresja wieku podeszłego dotyczy coraz większej liczby pacjentów, zwłaszcza obciążonych wywiadem chorób somatycznych, takich jak przebyty udar mózgu, choroba nowotworowa i inne. Chorzy w wieku podeszłym częściej koncentrują się na objawach somatycznych depresji, zgłaszając liczne dysfunkcje, co także jest związane z częstszym ryzykiem samobójstw niż w pozostałych grupach wiekowych. Problematyka depresji wieku podeszłego w świetle najnowszej literatury przedmiotu, opisywana jest w grupie wiekowej 65 lat i powyżej stanowiąc jeden z najpoważniejszych problemów zdrowotnych związanych z zaburzeniami nastroju, biorąc pod uwagę częstość rozpowszechniania w ciągu życia. Prezentowany opis przypadku przedstawia mnogość problemów pielęgnacyjnych, które mogą wystąpić u każdego pacjenta z depresją wieku podeszłego. Deficyt w zakresie samoopieki, izolacja i wycofanie społeczne, trudności w nawiązywaniu kontaktu, zaburzenia procesów poznawczych, zaburzenia snu, utrata apetytu, zwiększone ryzyko popełnienia samobójstwa to problemy do rozwiązania, w których pacjent potrzebuje wsparcia personelu pielęgniarskiego. Prawidłowo zaplanowane i realizowane interwencje pielęgniarskie pozwolą pacjentowi na szybszy powrót do samodzielności i podjęcia ról społecznych