Cel pracy

Celem pracy była analiza zależności między samooceną stanu zdrowia badanych osob bezdomnych a ich zasobami osobistymi oraz zachowaniami zdrowotnymi.

Materiał i metody

Badania przeprowadzono w okresie od listopada 2016 r. do marca 2017 r. w sześciu ośrodkach dla bezdomnych w Polsce. Do zebrania danych wykorzystano: oryginalne kwestionariusz autorski, profil zdrowia Nottingham (NHP), inwentarz zachowań zdrowotnych (IZZ), wielowymiarowe umiejscowienie kontroli zdrowia (MHLC) oraz ogolną skalę poczucia własnej skuteczności (GSES). Badania przeprowadzono wśrod grupy 58 osob bezdomnych Analizę danych przeprowadzono metodą t-Studenta, test U Manna – Whitneya i korelację rho Spearmana. Poziom istotności został przyjęty jako rowny p=0.005.

Wyniki

Osiągnięte wyniki wykazały, że osoby bezdomne oceniają swoj stan zdrowia jako średni lub wskazując jakość lepszą niż średnia. Mimo to osoby te wskazują niższe wartości wskaźnikow zachowań zdrowotnych niż średnie wartości w grupie normalizacyjnej. Właściwe nawyki żywieniowe, zachowania profilaktyczne i korzystne dla zdrowia praktyki znacznie rzadziej dotyczą osob bezdomnych niż pozostałych osob. Bezdomni deklarują poczucie zewnętrznej kontroli nad swoim zdrowiem a także niskie poczucie skuteczności. Osoby z niskim poczuciem własnej skuteczności czuły się bardziej wyobcowane niż osoby z wysokim poczuciem własnej skuteczności.

Wnioski

Z punktu widzenia zdrowia osoby bezdomne wymagają profesjonalnej pomocy wielu przeszkolonych specjalistow, takich jak na przykład pielęgniarki. Istotne jest wzmacnianie poczucia skuteczności bezdomnych oraz kształtowanie pozytywnych nawykow zdrowotnych.