Wstęp

Odcewnikowe zakażenie układu moczowego jest istotnym powikłaniem leczenia szpitalnego. Stanowi ponad 40% ogólnej liczby zakażeń szpitalnych. Do czynników wpływających na rozwój zakażenia należy czas utrzymywania cewnika w pęcherzu moczowym, płeć żeńska, współistniejące choroby, rodzaj biomateriału, z którego zbudowany jest cewnik, drobnoustroje oraz biofilm bakteryjny. Głównym czynnikiem etiologicznym są bakterie, głównie bakterie jelitowe Gram (-) z rodziny Enterobacteriaceae.

Cel

Analiza wiedzy pielęgniarek na temat odcewnikowego zakażenia układu moczowego

Materiał i metody

Badaniami objęto 110 osób personelu pielęgniarskiego, w tym 102 kobiet i 8mężczyzn, pracujących w warszawskich szpitalach. W badaniu zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z techniką ankietową. Narzędziem badawczym był autorski kwestionariusz ankiety, który zawierał 27 pytań. Pytania miały charakter pytań zamkniętych oraz zostały pogrupowane w trzy kategorie: wiedza z zakresu zakażeń układu moczowego, procedury zakładania cewnika moczowego oraz pielęgnacji pacjenta z założonym cewnikiem do pęcherza moczowego. Wyniki badań zostały poddane analizie statystycznej. Do sprawdzenia zależności między zmiennymi wykorzystano analizę wariancji oraz współczynnik korelacji rang Spearmana. Analizę wykonano przy poziomie istotności p<0,05 w programach Excel i SPSS.

Wyniki

Badany personel pielęgniarski nie wykazał się wysoką wiedzą w każdej z badanych kategorii dotyczących odcewnikowego zakażenia układu moczowego. Różnica średnich między kategoriami i ogólnie jest istotna statystycznie. Badani najwyższe wyniki uzyskali z podstawowej wiedzy na temat zakażeń układu moczowego, najniższe zaś z pielęgnacji pacjenta z założonym cewnikiem do pęcherza moczowego.

Wnioski

Poziom wiedzy personelu pielęgniarskiego z zakresu zakażeń układu moczowego jest niewystarczający. Pracujący personel pielęgniarki wymaga szkoleń z zakresu zapobiegania zakażeniom układu moczowego.