Wstęp

Wsparcie społeczne oraz akceptacja choroby mają wpływ na jakość życia chorych przewlekle m.in. ze stwardnieniem rozsianym, ze względu na nieuleczalny i postępujący charakter choroby, która prowadzi do niepełnosprawności fizycznej oraz szeroko pojętych problemów psychospołecznych. Celem pracy była analiza poziomu wsparcia społecznego i akceptacji choroby oraz wpływu na nie wybranych czynników społeczno-demograficznych wśród chorych ze stwardnieniem rozsianym.

Materiał i metody

Badaną grupę stanowili pacjenci Kliniki Neurologicznej 10 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Bydgoszczy oraz członkowie Stowarzyszenia SM, łącznie 55 osób. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem polskiej wersji Skali Akceptacji Choroby (AIS), Skali Wsparcia Społecznego (SWS) Kmiecik-Baran oraz kwestionariusza danych społeczno-demograficznych.

Wyniki

Poziom globalnego wsparcia oraz akceptacji choroby w badanej grupie określono jako przeciętny. Odnotowano istotny wpływ wieku badanych oraz czasu trwania choroby na wyniki obu zmiennych. Najwyższe wyniki obu komponentów uzyskali badani w wieku 20-35 i 36-50 lat, najniższe w wieku powyżej 65 lat. Najwyższe globalne wsparcie społeczne otrzymywali badani chorujący poniżej 2 lat, najmniejsze natomiast powyżej 15 lat. Największe wsparcie pacjenci otrzymywali od współmałżonka, najmniejsze od lekarza. Wykazano korelację między poziomem wsparcia społecznego a akceptacją choroby. Najwyższy poziom akceptacji choroby zanotowano u chorych mających wysoki poziom globalnego wsparcia.

Wnioski

Poziom wsparcia społecznego miał wpływ na poziom akceptacji choroby, a co za tym idzie przystosowanie się do niej i zwiększenie jakości życia tych chorych.