Objawy zaburzeń nastroju u osob starszych są często ignorowane przez najbliższe otoczenie, ale długotrwały i częsty kontakt z pacjentami umożliwia personelowi pielęgniarskiemu nawiązanie relacji, ktora pozwala dowiedzieć się więcej o samopoczuciu pacjenta i sytuacji życiowej. Uważna obserwacja pacjenta i znajomość opcji leczenia pomagają nie tylko postawić dokładną diagnozę, ale także zaproponować odpowiednie formy terapii. Depresja nie jest naturalnym elementem procesu starzenia się, ale poważnym problemem zdrowotnym dla osob w wieku geriatrycznym, przynoszącym cierpienie zarowno pacjentom, jak i ich bliskim. Potwierdzono empirycznie, że wieloczynnikowe źrodła depresji wśrod osob starszych wymagają działań terapeutycznych, zarowno na poziomie biologicznym, jak i psychospołecznym. W artykule postanowiliśmy przedstawić przegląd badań nad skutecznością terapii poznawczo-behawioralnej w leczeniu depresji u osob starszych. Założono, że nie wszystkie pielęgniarki i lekarze lub inni specjaliści ochrony zdrowia znają podstawy terapii poznawczo-behawioralnej. Jednak mogą potencjalnie nauczyć się wdrożyć pewną część jej procedur, a także motywować pacjentow do jej podjęcia, ponieważ jest ona możliwą i realistyczną szansą na zmianę sposobu funkcjonowania osob starszych pomimo zaburzeń somatycznych lub deficytow poznawczych.