Wstęp

Glejak wielopostaciowy jest chorobą nowotworową ośrodkowego układu nerwowego. Charakteryzuje się on szybką angiogenezą, wysokim indeksem proliferacji, znaczną heterogennością komórek oraz stosunkowo późną możliwością rozpoznania. Leczenie glejaka wielopostaciowego opiera się przede wszystkim na chemioterapii, radioterapii i chirurgicznej resekcji guza. W związku z wysokim zaawansowaniem choroby w momencie diagnozy, remisja jest praktycznie niemożliwa.

Cel pracy

Celem pracy jest wskazanie najnowszych możliwości leczenia glejaka wielopostaciowego.

Materiał i metody

Dokonano przeglądu anglojęzycznego piśmiennictwa naukowego z lat 2012 – 2022, pochodzącego z baz danych takich jak PubMed, SCOPUS, Web of Science, Google Scholar. Wyszukiwania przeprowadzono według słów kluczowych: glejak wielopostaciowy, GBM, chemioterapia, immunoterapia. Do analizy zakwalifikowano 25 pozycji literaturowych

Wyniki iwnioski

• Pomimo postępu nauki, glejak wielopostaciowy nadal nie jest chorobą uleczalną. • Duże nadzieje pokładane są w nośnikach molekularnych, które mogą przekroczyć barierę krew-mózg i dotrzeć bezpośrednio do guza. • Immunoterapia staje się znacznie lepszą alternatywą dla niespecyficznej chemioterapii. • Obiecujące mogą być dalsze badania nad zastosowaniem terapii CAR-T w leczeniu guzów litych. • Istotną rolę w opiece nad pacjentem z GBM pełni personel pielęgniarski.