Wprowadzenie:

Osoby cierpiące z powodu chorób przewlekłych w swoim codziennym funkcjonowaniu często zmagają się z różnego rodzaju trudnościami. Jest to związane ze schematem leczenia oraz jego skutkami ubocznymi, które zazwyczaj wymagają modyfikacji stylu życia. W niektórych przypadkach osób zakażonych wirusem HIV (Human Immunodeficiency Virus) lub HCV (Hepatitis C Virus) codzienny dyskomfort może być bardziej dotkliwy ze względu na większe ryzyko stygmatyzacji społecznej. Celem artykułu jest przedstawienie coachingu zdrowia jako podejścia, które potencjalnie mogłoby wspomóc leczenie osób cierpiących na przewlekłe choroby zakaźne.

Przegląd literatury:

Coaching zdrowia to podejście, które sprawia, że osiągnięcie celów związanych ze zdrowiem jest bardziej prawdopodobne. Dostosowanie się do zaleceń lekarskich jest kluczowe dla poprawy wyników związanych z prowadzonym leczeniem. Często istnieje konieczność, by pacjenci zmienili niektóre ze swoich nawyków zdrowotnych oraz codziennych zachowań. Jednakże, aby implementacja wymagań terapii była prawdopodobna, plan działania powinien być realistyczny oraz możliwy do osiągnięcia. Ponadto, w kontekście chorób zakaźnych ma to szczególne znaczenie, ponieważ ma ono wpływ na bezpieczeństwo i życie zarówno samych pacjentów, jak i bliskich im osób.

Wnioski:

Zdecydowana większość dowodów naukowych dotyczy wdrażania coachingu zdrowia u pacjentów cierpiących z powodu chorób przewlekłych bez kontekstu zakaźnego. Jednakże, coaching zdrowia może być rozważany jako obiecująca interwencja w kontekście chorób zakaźnych, jakkolwiek istnieje potrzeba dalszych badań w celu zweryfikowania jego skuteczności.