Cel pracy

CD jest obecnie chorobą nieuleczalną, dlatego po postawieniu diagnozy pacjenci muszą do końca życia radzić sobie z chorobami wynikającymi z tej choroby, co wpływa na jakość ich życia. Celem badania jest ocena jakości życia osób, u których zdiagnozowano CD oraz analiza czynników mających istotny wpływ na poziom satysfakcji z życia tych osób.

Materiał i metody

Grupę badawczą stanowiło 100 pacjentów z rozpoznaniem CD, przebywających pod opieką Specjalistycznej Przychodni Gastroenterologicznej w Łodzi. W badaniu wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, obejmującą Skalę Satysfakcji z Życia (SWLS) oraz autorską ankietę. Analizę statystyczną przeprowadzono przy użyciu pakietu statystycznego SPSS Statistics 21.0 i testu ANOVA. Założono 5% ryzyko błędu wnioskowania. Za istotną statystycznie uznano wartość prawdopodobieństwa p < 0,05.

Wyniki

Badanie wykazało średni poziom jakości życia respondentów. Czynniki demograficzne, takie jak: płeć, wiek, poziom wykształcenia, miejsce zamieszkania, a także status zawodowy, rodzaj pracy, sytuacja finansowa, posiadanie dzieci i kontakt z rodziną nie wpływają na poziom satysfakcji z życia osób z CD. Zaobserwowano istotną korelację pomiędzy edukacją na temat choroby a jakością życia respondentów.

Wnioski

Ogólny poziom zadowolenia z życia osób z CD był średni. Czynniki demograficzne, tj. płeć, wiek, poziom wykształcenia, status zawodowy, rodzaj pracy i miejsce zamieszkania nie miały wpływu na jakość życia osób z CD. Osoby, które zostały wyedukowane na temat choroby, wykazują wyższy poziom satysfakcji z życia.