Wprowadzenie:

W obliczu starzenia się społeczeństw Europy i Ameryki Północnej wzrasta częstość występowania neuropatii cukrzycowej, retinopatii cukrzycowej i zwyrodnienia plamki żółtej. Leczenie farmakologiczne tych jednostek jest często niewystarczające. Dodatkowe niefarmakologiczne formy terapii i profilaktyki mogłyby spowolnić ten niekorzystny trend zachorowalności i poprawić jakość życia pacjentów. W niniejszym artykule przeprowadzimy analizę roli aktywności fizycznej jako istotnego wsparcia procesu leczenia oraz jako czynnika ochronnego, zmniejszającego ryzyko zachorowania.

Cel pracy:

Celem artykułu jest przegląd obecnego stanu wiedzy na temat pozytywnego wpływu ćwiczeń fizycznych w prewencji i terapii neuropatii cukrzycowej, retinopatii cukrzycowej oraz zwyrodnienia plamki żółtej. Celem artykułu było również zwrócenie uwagi na to, jaki rodzaj aktywności fizycznej pozwoli na osiągnięcie najbardziej optymalnych efektów.

Materiał i metody:

Artykuł przeglądowy został napisany w oparciu o internetowe bazy danych: PubMed, Google Scholar, Polska Bibliografia Lekarska, znajdując łącznie 23 rekordy, wybranych na podstawie „słów kluczy” wypisanych poniżej. Autorzy starali się użyć najnowszych badań oraz metaanaliz, ograniczając lata publikacji do 2014-2023.

Wyniki:

Ćwiczenia aerobowe zmniejszają częstość występowania i ryzyko progresji wymienionych chorób. Ponadto w przypadku neuropatii cukrzycowej ćwiczenia oporowe ukierunkowane na określone partie kończyn mogą również zmniejszyć objawy bólowe i ryzyko upadków.

Wnioski:

Aktywność fizyczną jako profilaktykę i terapię uzupełniającą w neuropatii cukrzycowej, retinopatii cukrzycowej i zwyrodnieniu plamki żółtej u osób starszych należy rozpatrywać jako działania skuteczniejsze niż prowadzenie leczenia wymienionych chorób bez tej aktywności. W obliczu tych obserwacji, aktywność fizyczna powinna stać się elementem opieki długoterminowej oraz profilaktyki.