Cel pracy

Starzenie się jest to zjawisko naturalne oraz nieuniknione, które ma charakter globalny. Wraz z przybywaniem lat wzrasta także zjawisko wielochorobowości oraz występowanie różnych niepełnosprawności. Bez wątpienia jest to jeden z wielu czynników, które mają wpływ na jakość życia, pojęcia które jest bardzo złożone. Celem pracy było porównanie jakości życia osób przebywających w Zakładach Opiekuńczo – Leczniczych z osobami starszymi mieszkającymi z rodziną bądź samotnie.

Materiał i metody

Badanie zostało przeprowadzone wśród grupy 102 osób przez okres trzech miesięcy. Do badania użyto: skalę WHOQOL-BREF, skalę Katza, skalę Norton oraz Geriatryczną Skalę do Oceny Depresji.Weryfikacji różnic między zmiennymi dokonano testem niezależności χ2 oraz testem Manna-Whitneya. Przyjęto poziom istotności p < 0,05.

Wyniki

Osoby przebywające w zakładzie (47,1%) oraz mieszkające w domu/mieszkaniu (49,9%) na podobnym poziomie oceniali swoją jakość życia. Wśród osób przebywających w miejscu opieki długoterminowej częściej są to osoby u których występuje znaczna niepełnosprawność (60,4%). Osoby z umiarkowaną niepełnosprawnością (42,6%) oraz całkowicie sprawne (44,4%) częściej mieszkają z rodziną bądź też samotnie. U pacjentów ZOL występowało większe ryzyko powstania odleżyn i wynosiło ono 64,6%. Na występowanie depresji wśród seniorów nie wpływa w znaczący sposób ich miejsce zamieszkania/pobytu.

Wnioski

Jakość życia osób przebywających w zakładach opieki długoterminowej jest bardzo zbliżona do jakości życia osób starszych, które w okresie starości mieszkają z rodziną bądź też samotnie.