Wprowadzenie:

Jednym z globalnych wyzwań związanych z opieką zdrowotną jest pogłębiający się niedobór kadry pielęgniarskiej oraz wzrost średniego wieku w tej grupie zawodowej. Zjawiska te doprowadzają do zwiększenia obciążenia i stresu w pracy, a także sprzyjają wypaleniu zawodowemu, czego konsekwencją może być odejście z pracy. Zapobieganie i łagodzenie objawów wypalenia zawodowego może prowadzić do wyższej satysfakcji pielęgniarek z wykonywanej pracy, a tym samym mieć pozytywny wpływ na pozostanie w zawodzie. Celem przeprowadzonego przeglądu systematycznego dwóch baz danych (Embase and PubMed) była weryfikacja, czy pozytywne interwencje psychologiczne zapobiegają lub łagodzą skutki wypalenia zawodowego pielęgniarek/pielęgniarzy.

Przegląd literatury:

Uzyskane wyniki nie były jednoznaczne. Jakkolwiek, joga prowadzi do poprawy w dwóch wymiarach wypalenia (depersonalizacji i wyczerpania emocjonalnego), to nie ma wystarczających dowodów naukowych dotyczących pozytywnych interwencji psychologicznych, jako obiecującego podejścia do zapobiegania lub łagodzenia skutków wypalenia u pielęgniarek/pielęgniarzy.

Wnioski:

Do postawienia bardziej jednoznacznych wniosków potrzebne są dalsze badania.