Cel pracy:

Celem pracy była ocena częstości występowania objawów nietrzymania moczu u kobiet mieszkających w środowisku wiejskim oraz wielkomiejskim, a także określenie związku między miejscem zamieszkania, a nietrzymaniem moczu i zgłaszaniem tego problemu lekarzowi.

Materiał i metody:

Grupę badaną stanowiły 492 kobiety, które zgłosiły się do POZ ze środowiska wiejskiego z miejscowości Niebylec i Dębowiec w województwie podkarpackim oraz z miasta Krakowa oraz wypełniły ankietę własnego autorstwa. U kobiet oceniano następujące objawy nietrzymania moczu: parcie i popuszczane moczu, niekontrolowane popuszczanie moczu, nagła potrzeba oddania moczu, popuszczenie po kichnięciu czy kaszlu oraz popuszczenie podczas biegania, tańca i ćwiczenia fizycznego, a także korzystanie z toalety w nocy. Użyto: współczynnik korelacji rangowej Spearmana i Pearsona, test t-Studenta, testy istotności różnic oraz test Chi2 i Fishera.

Wyniki:

Badanie ankietowe wykazało istotne różnice między kobietami zamieszkującymi miasto w porównaniu z wsią w aspekcie występowania nagłej potrzeby oddania moczu (p>0,001), wysiłkowego nietrzymania moczu (p>0,001) oraz oddawania moczu w nocy (p>0,001). Istnieje związek między miejscem zamieszkania, a zgłoszeniem tych objawów lekarzowi (χ²1 =135,72, p<0,001).

Wnioski:

Liczba porodów istotnie wpływa na parcia naglące. Kobiety mieszkające na wsi częściej mają nagłą potrzebę oddawania moczu, a mieszkające w mieście częściej zgłaszają objawy wysiłkowego nietrzymania moczu oraz oddawania moczu w nocy. Kobiety mieszkające w mieście częściej zgłaszają te problemy lekarzowi.