Cel pracy

Celem badań była ocena jakości życia pacjentów objętych opieką długoterminową stacjonarną w aspekcie psychofizycznym. Opieka długoterminowa to zakres świadczeń realizowany wobec osób przewlekle chorych i niesamodzielnych ze znacznym deficytem sprawności w zakresie podstawowych czynności dnia codziennego. Subiektywna ocena jakości życia tej grupy ma wpływ na podejmowanie dalszych aktywności służących poprawie organizacji opieki stacjonarnej. Niesamodzielność ma ścisłe powiązanie z deficytem sprawności oraz obniżeniem wydolności psychofizycznej, a co za tym idzie osoba taka wymaga stałej lub długotrwałej pomocy ze strony osób trzecich. Przed opieką społeczną jak i zdrowotną pojawia się ogromne wyzwanie, jak zapewnić tak znacznej grupie odpowiedni dostęp do świadczeń opieki długoterminowe. Powstałe deficyty sprawności psychofizycznej pogarszają sprawność w okresie przejściowym lub trwałym, ograniczają samodzielność, utrudniają pełnienie podstawowych ról społecznych.

Materiał i metody

Badaniem objęto grupę 80 pacjentów przebywających w placówkach opieki długoterminowej stacjonarnej – Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym Wiek badanych mieścił się w zakresie od ≥60 do >100 lat. Narzędziem badawczym był kwestionariusz skróconej wersji ankiety oceniającej jakość życia The Word Health Organization Quality Of The Life (WHOQOL) -BREF" poszerzony o autorską metryczkę.

Wyniki

Respondenci dokonując subiektywnej oceny jakości życia wskazali jako stan zadawalający i wyniósł 3,33, średnia satysfakcji dotycząca zdrowia 2,83. Grupę badawczą stanowiły w 60 % kobiety.

Wnioski

Uzyskane wyniki stanu zdrowia były wprost proporcjonalne do subiektywnej oceny jakości życia.